اینجا ایران

تازه بالاترین رو به راه شده بود. همه ذوق کرده بودیم و شاعر شده بودیم.که یهو همچین طوفانی غافلگیرمون کرد. این ارامش قبل از طوفان بالاترین بدجوری درد دوری دوباره شو سخت تر کرده.ولی هنوزم هیچ کدوممون نا امید نشدیم،مطمینم همه تون عین خودم هر چند ساعت یکبار  بهش سر میزنین تا بدونین درست شده یا نه.یه عمری با رنگ آبی بالاترین خو گرفته بودیم،حالا چه جوری یه دفعه به رنگ سبز دنباله عادت کنیم.البته بچه های بالاترین با همون اسمای خودشون اومدن تو دنباله و فضا صمیمی تر شده.ولی من خودم تا در مورد هر کدوم از این اعضا تحقیق کامل به عمل نیارم نمیتونم باور کنم که اینا همون بچه های واقعی بالاترین هستن یا نه. چون مطمینا فرصت طلبایی که بخوان از این فرصت باد آورده استفاده کنن زیادن که بخوان اسم کسایی رو که با زحمت و تلاش زیاد تو بالاترین برا خودشون اسم و رسمی دست و پا کردن رو  تو دنباله رو خودشون بزارن.به هر حال یه اسباب کشی حسابی بود . به شدت امیدوارم که این اسباب کشی فصلی باشه نه همیشگی.